Sapsarı neyi varsa o yemyeşil baharın.
Rûh uçup gitmeye âmâde bir yaprak gibi,
Son noktayı koyacak kaleme kalmış karar.
Birden renk renk her şey uhrevîliğe büründü,
Meltemleri duyuluyor öteki diyarın; Bir bir göründü yalancı hülyâların dibi,
Sırtımda koskoca dağ,
ümitlerimde bahar… Titriyor ağaç yaprakları gibi her yanım,
Âdeta bir ızdırap terazisiyim şu an; Bir kefede endişe,
öbüründe tam güven,
Sevinçleri sarıyor dalga dalga kederler; Bazen tam mesrûr,
bazen de nâlân u giryanım,
Gördüğüm ihsanlara denk her günkü imtihan..
Tıpkı kar karışımı yağmur,
ufkuma inen; Her gün bir başka türde kapanmakta perdeler… Mîad tamam gibi ufukta yeni bir şafak,
Her zaman başucumda ötelerin gölgesi; Görmüştüm o tulûu gönlümde perde perde,
İlk günümün ışıklarından daha da rengin,
Hizmet varsa şayet değer az daha yaşamak; Şimdilerde göz ağrım sırf O’nun bilinmesi.
Bir şey diyemem,
belki birkaç adım ilerde,
Tam biliniverir beklediğimden de engin…
Bu eser Ufuk Göründü ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
