Hu Deyip Devrana Geldim

“Hû” deyip devrâna geldim bu cihâne çâre ne Çok zamandır hadim oldum ben bu hâne çâre ne Dört anâsırla mürekkeb mâyemiz derttir bizim Hicr ile döndü elif kaddim kemane çâre ne Arayıp “yüz elli” de “yüz üç” makamın bulmuşam Anın için düşmüşem âh u figâne çâre ne “Otuz iki”nin “otuz iki” kapısı vardurur Otuz iki hadimi var hâricâne çâre ne Hem otuz iki hükümdar her tarafta hükm eder Hizmeti zordur buların sadıkane çâre ne Olmadı dil şehri asla mekr-i tufandan halâs Girmedi asla sefînem bahr-i âne çâre ne Bu cihan halkını gördüm cümlesi hizmettedir
Her birini gezdiribdir
âb u dâne çâre ne Gel hakîkatle nazar kıl bu cihanın halkına Cümlesinin dirliği ceng ü cidaldir
çâre ne “Fakrî fahrî’ ihtiyar et sen sana gel ey gönül Gel hakkı sen sende bul gitme yabane çâre ne Gir muhabbet âlemine giy melâmet hırkasın
Halkı koy desin sana olmuş dîvâne çâre ne Her kaza çevganına karşı duran bir ben miyim İşte geldim âhiri dârü’l-emâne çâre ne Ma’şûkun çevri tükenmez hem belâsı âşıkın Dûd-ı ahım erdi heft-âsumâne çâre ne Halk-ı âlem cümlesi mir’âtım olmuştur benim Seyr ederim her taraftan yane yane çâre ne Her ne var a’lâ vü esfel hep sıfâtımdır benim Ger akıllı ger dîvâne cahilane çâre ne Bir acâib bahre düştüm âbı yok tufanı çok Gelmişim ihlâs ile sen keştibâne çâre ne Pîr-i Sami gibi şaha eylemişem bîati Girmişem dergâh-ı pîre âşıkane çâre ne Gel yeter ağlatma şahım bu zaîf bî-çâreni Ağlamaktan eşk-i çeşmim döndü kane çâre ne Darb-ı bahrân târih-i tevellüdüm olmuş benim Müddet-i ömrüm erişti şimdi câne çâre ne Sâlih’em senden muradım “fakrî fahrî”dir benim Yok huzur ile yüzüm varam dîvâne çâre ne