Sırtımda müthiş bir dağ,
ufkumda taze bahar,
Gözlerimde sevinç,
sînemde ürperten acı; Her lâhza yudumladığım bir zakkum ağacı,
Hicranla inliyorum,
inliyorum hep zâr zâr… Dertten anlayan pek az,
onun da gönlü harap,
Kıvrım kıvrım zavallı cismaniyet ağında; Kalmamış ne fitil ne kıvılcım çerağında; Hissedip yaşayana kalıyor her ızdırap.
Cız cız ediyor içim,
hep o hüzünlü melâl,
Ancak,
her zaman nabzım da ümitle atıyor.
Ve imanım bütün ufkumu aydınlatıyor,
Şimdilerde bir tüy gibiyim,
önümde visal…
Bu eser Ümit ve Endişe ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
