El ele bayramın gölgesindeyiz,
Yüzlerde ziyâ,
ufuklarda ışık; Saflarımız sımsık.
Milletçe Hakk’a vuslat peşindeyiz,
Besbelli artık kimler
O’na âşık; Hissizlere yazık!..
İnce bir remiz gökyüzünde hilâl,
Arkasında eşref saatler apak; Sırla dönüyor çark..
Bir bilsen neler resmediyor hayâl.? Zulmetlere inat ard arda şafak,
İnsanlarda merak… Rûhlara âdeta Cebrail inmiş,
İlhamlarında buğu buğu mânâ; Kalb buna âşinâ..
Her yörede sanki Hızır gezinmiş,
Renkler akıyor bahardan hazana; Dillerde hep senâ… Güm güm şimdi bütün gök kapıları,
İns,
cin ve rûhânî sesi karışık; Bozgunda karanlık..
El açmış her yanda Hakk’ın kulları,
Tekmil yer-gök birbiriyle barışık; Mevsim buna açık.
Kalblerimiz ızdırapla buruktu,
Coştuk bir kez daha tekbir sesiyle; Itrî bestesiyle..
Her taraf kardı,
kıştı ve soğuktu,
Duyduk baharı bayram nağmesiyle; Mâzi neşvesiyle… Sarmıştı hicranlı gam hepimizi,
Yoktu gönlümüzde sevinçten eser; Simsiyahtı her yer..
Bükmüştü bin bir keder belimizi,
Sıyrıldık hepsinden bir nûrlu seher..
Milletçe beraber.
Kalbimiz neş’eyle çarpıyor artık,
Herkes tam tekmil O’na doğru yolcu; Bekliyor sonucu..
Yolculara rahmet kapısı açık,
Arş gölgesi bu yolun öbür ucu..
Sonrası sır burcu…
Bu eser Sır Burcu ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
