Aşıkı Sadıkları Sen Gayrıya Kılma Kıyas

Âşık-ı sâdıkları sen gayrıya kılma kıyâs Bâğ-ı vahdet güllerine anlar olmuştur şinâs Kesret içre bil şühûdu bunların vahdet-durur Nefha-i rahmânî’den almış kamusu iktibas Zeyd ile Amr’ı bırakıp mekteb-i irfana gel Şübheden kurtul sözüme eyler isen iltimas “Ahsen-i takvîm” rumuzun anladınsa zâhidâ “Küntü kenz” in mebde’i bu aşka olmuştur esâs Pîr-i Sâmî Hazretine var yürü âşık isen Zulmeti ref eyleyip kalbinde koymaz kir ü pas Sâlih’â ahvâl-i aşkı gel yeter fâş eyledin Ehl-i aşkın sözlerini çekemezler işbu nâs