Beni Mecnûn iden dil-dâr değil mi Alan bu gönlümi ol yâr değil mi
Anın sevdasına düşen fakîrin Gözi yaşlı özi bîmâr değil mi
Kılan ‘âşıkları mestân u hayran Elest bezmindeki ikrar değil mi
‘Azâzîli iden mel’ûn u matrûd Enâniyyet ile inkâr değil mi
Yaraşmaz ‘âşıka ağyara rağbet Hicâb olan sana ağyar değil mi
Sakın Kârûnleyin dînârı yığma Anı hasf eyleyen dînâr değil mi
Zuhuri istemez gerçek erenler
Kulı yoldan koyan izhâr değil mi
Bu yolda sıdk-ıla ihlâs gerekdir
Mürâ’îler kamu küffâr değil mi
Günâh-kâr-âne tevbe hoş emândur Hudânın bir adı Gaffar değil mi
İder kürsîde vâ’iz halka pendi Henüz kendi işi evzâr değil mi
Kilâbdur sîm ü zer tâlibleri bil Ki dünyâ cîfe-i murdar değil mi
Günâhlar başıdur dünyâyı sevmek Diyen Peygamber-i Muhtar değil mi
Hemân zikr-eyle Kuddûsî Hudâyı Kulı sultân iden ezkâr değil mi
Bu eser Değil mi(Beni Mecnun Eden) ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
