Neylerem

Dunyaya geldim gitmeye,
tim ile hilm yetmeye Aşk ile an seyretmeye.
Ben în u anı neylerem Devr-i zamandan doymuşam,
Kevn ü fesadı koymuşam Darü’1-amanı duymuşam,
bu sicn-i canı neylerem Hep i’tibarı atmışam,
aşıldığa el katmışam Ben nefsi dosta satmışam,
bu düşmenanı neylerem Aşkın şerabın içmişem,
dil gülşenine göçmüşem Ben varlığımdan geçmişem,
nam ü nişanı neylerem Aşkı,
tabibım kılmışam,
derdinde derman bulmuşam Ben lübb-i hikmet bilmişem,
Yunaniyani neylerem Enfas-i aşkı darikem,
mal ü menalı tarikem Genc-i nihane mâlikem,
nakd-i revani neylerem Taht-i tevekkül bulmuşam,
mülk-i kanaat bulmuşam Mahfice sultan olmuşam,
cah-i ayanı neylerem Her ne gelirse yahşidir,
o dostun bahsidir
Çün cümle anın işidir,
ben bed-gümanı neylerem Olmuş anınla kalmışam,
ayn-i hayata dalmışam Kendim bilip kam almışam,
vehm ü hayalı neylerem Gerçi zaman-i devran ile,
pir etti cismin şan ile Gönlüm cüvandır can ile,
pir ü cüvanı neylerem Ten beslemekten sapmışam,
gönlüm sarayın yapmışam Hurşidem,
anda tapmışam,
ben.ahteranı neylerem Yarı bana bes görmüşem,
ağyarı dilden sürmüşem Ünsiyle tenha durmuşam,
ben ins ü canı neylerem Dilden dile bin terceman,varken ne söyler bu lisan Çün can ü dildir hem-zeban,
nutk ü beyanı neylerem Hakkı,
cemi’i halktan,
müstağniyem billahi ben Hallak-i alem varken,
halk-i zamanı neylerem Erzurumlu İbrahim Hakkı Hz.