Safi Baba Mersiyesi

Ey nûr-i çeşm-i Ahmed-i Muhtâr yâ Hüseyn Ey yâdigar-ı Hayder-i Kerrâr yâ Hüseyn Ey cân ü dil serîrine sultân ya Hüseyn V’ey Kerbelâ’da şâh-ı şehîdân yâ Hüseyn Çeşm ü çerâğı âleme nûr-i cemâl-i Hakk Cânı cihâna rahmet-i Rahmân yâ Hüseyn Rûşen yüzünde sûre-i ve’ş-Şemsi ve’d-Duhâ Şânında nâzil âyet-i Kur’ân yâ Hüseyn Hüsnün gülünde olmaya bir berg-i sebzce Bâğ-ı behişt ü ravza-i Rıdvân yâ Hüseyn Hâk-i rehin katında şehâ seng-i rîzedir Dürr-i Aden’le la’l-i Bedahşân yâ Hüseyn Ceddin Resûl-i pâk atan Şâh-ı Murtazâ Ammin benâm-ı Cağfer-i Tayyâr yâ Hüseyn Ey nûr-i çeşm-i Fâtıma mahbûb-i ins ü cân İnletdi bizi mihnet-i devrân yâ Hüseyn Mâh-ı muharrem erdi dem-i mâtem oldu âh Oldun bu ayda gün gibi pinhân yâ Hüseyn Kân ağladı felekde şafak şefkatinden âh Ol dem ki etdiler seni kurbân yâ Hüseyn Devr-i zemâne döndü vü âlem yıkıldı san Tutdu cihânı nâle vü efgân yâ Hüseyn Mâtem donunu geydi bulutlar bölük bölük Bârân gamınla kopdu şu tûfân yâ Hüseyn Gökler boyandı kâne gün giydi kâreler Mahvoldu arada mâh-ı tâbân yâ Hüseyn Yırtdı yüzünü nâhun-i hasretle mihr ü mâh Ağladı yer ü gök sana yeksân yâ Hüseyn Çerhin büküldü beli vü sındı sitâresi Encüm saçıldı yere çü bârân yâ Hüseyn Deryalar acıdı sana akar sular dahî Taşlar alup döğündü firâvân yâ Hüseyn Kanlar döküp figân ile her kişi der ki âh Kanı ne oldu sevgili cânân yâ Hüseyn Gül gibi çehre kâna boyandı firâkınla Çâk etse tan mı gonca-girîbân yâ Hüseyn Sünbül saçını çözdü vü gül gitti kendinden Sûsen elinde hançer-i bürrân yâ Hüseyn Eder zebân-ı hâl ile kim kangı yerdedir
Şimr-i la’în ü nekbet-i Mervân yâ Hüseyn Âl-i Resûl’e hangi yüzü kâre böyle’der Olsun Yezîd’e la’net-i Yezdân yâ Hüseyn Her kim seni vü âlini cânı gibi sevmeye İtten beterdir ol nice insân yâ Hüseyn Bezm-i gamında âteş-i hasretle yanmayan Olsun hemîşe nây gibi nâlân yâ Hüseyn Derdâ ki tâs-ı çerh-i felek hânedânına Gâhî içirdi zehr gibi kân yâ Hüseyn Sen deşt-i Kerbelâ’da susuz bunda âh ü vâh Yere mi geçdi çeşme-i hayvân yâ Hüseyn Dervîşim âstânına yüz süregelmişim Şâh-ı keremsin eylegil ihsân yâ Hüseyn Mahşer gününde el benim etek senin şehâ Komagıl anda teşne vü uryân yâ Hüseyn Kandır şerâb-ı kevsere Sâfî kulunu sen Giydir libâs-ı hulle-i rıdvân yâ Hüseyn Rahmet seni sevip yoluna cân verenlerin Olsun hemîşe hil’ati elvân yâ Hüseyin Olsun sana vü âline Rûhü’l-Emîn müdâm Kerrûbiyânla hamd ü senâ-hân yâ Hüseyn