Tazarru ve Münacat

Bu kemalât ile ol Pâkize zât Bulmadı âlemde ölümden necât Olduğunca ömrünün hem müddeti Der idi kim ümmeti vâ ümmeti Ey Hüdâ âhir demimde hâcetim Budurur kim ola makbûl ümmetim İş bu hâlini cihânın biliniz Ger sizin var ise irfânınız Dünyada bâki kalavuz sanmanuz Komasun sizi yabanda sanmanuz Mustafâ’dan ibret alın siz dahi Biriniz kalmayîser Allah hakkı Her ne denlü çok yaşarsa bir kişi Âkıbet ölmekdurur anun işi İmdi ölmeden gelin eylen yârag Tâ ki Hazrette yüzünüz ola ak Hakk Teâlâ kulluğîna meşgul olunuz Nefse kul olman Hakk’a kul olunuz Mustafâ dediği yola varınız Veriniz Hakk yoluna hem vârınız Tâkâtiniz yitdügince tâati Kılunuz fevt itmenüz bir saati Tâ peşîmân olmayasız son ucu Kalmaya hem cânınuzda key acı Bu nesâyih kim direm kılun kabul Olasız Hazretde tâ makbul kul Her kim ola âkl ü devletlü er Vaiz ü nâsıh ana ölüm yeter Bilür iken kim ölürüz akıbet Çürüyüp toprak oluruz akıbet Bir yaramaz fi’li tağyîr etmedik Âhiret babında tedbir etmedik Hakk’a lâyık kılmadık âmâlimiz Bilmeyiz kim n’oluser ahvalimiz İmdi gel isyânımız terk edelim Nâle vu zârı vu feryad edelim Ölümümüz gussasını yiyelim Dâima estağfirullâh diyelim Anda ağlaşacağumuz analım Bunda anınçün biraz ağlaşalım Bunda ağlamaklığın assısı çok Anda bin yıl ağlasan assısı yok Hakk’a eksüklügümüz arz edelim Ağlamağa göz yaşın farz edelim Akıtalım gözümüzden kanlı yaş Kim bizimçün ağlayalar tağ u taş Sad hezârân hasret ü hayfile âh Ömrümüz isyânile oldu tebâh Yüz karaların kazandık dünyâda Bu hacâletler acab nice gide Bize ey Hakk tevfîkin eyle refik Tâ ki doğru varıbilevuz tarîk Nefsümüz elinde olmuşuz esîr Bu esîrlikten bizi kurtarıver Halk içinde adımız hâs eyledik Lîk halvette gönül pâs eyledik Nâzinin ömrü kamu verdik yele Nefsin arzularına yele yele Nefse uyup eyledik bî-had günâh Bilmezüz kim ne kılavuz yâ İlâh Bu hacâlet içre hayran kalmışız Bu günâh bahrine böyle dalmışız Umaruz senden inâyetler ola Rahmet erişe şefaatetler ola Bir bölük biçâre mücrim âsîyiz Kulluğunda kasır ü hem kâsîyüz Sana lâyık bir amel hiç bizde yok İllâ isyân ile noksan kâtî çok Cümlemiz isyânumızı bilmişiz Hazretine rahmet uma gelmişiz Kapuna eksiklik ile geldik uş Yüzümüz kara elimiz dahi boş Ger Senin kapında olur ise red Bize yazuk kimden olîser meded Gerçi kim isyânımız key çok durur Varicek ayruk yerimiz yok durur Bize ger rahmet kıl u ger od’a yak Gitmeyiseriz kapından bir ayak İşiğinden yüzümüz kaldırmazuz Bin pare kılarlarsa durmazuz Her nolu savuz kapunda oluruz Ger diriliriz ve gerçi ölürüz Dâima kullar işi isyan olur Pâdişâhdan afv ile ihsan olur Ol ki bize yaraşır kıldık anı Sen Sana yaraşıranı kıl yâ Ganî Rahmetinden ger bize ihsan ola Pâdişâhlıgına ne noksân ola Cümlemiz ger hışmın odu’na yana Mülketünden nesne hiç artmaz yine Bize kıldık çünkü her in’âmı âm Rahmetinle olur ol in’âm tamâm Yâ ilâhi saklagil îmanımız Verelim iman ile tâ canımız Kabrimiz iman ile pür nûr kıl Mûnisin ğılman eyle hem hûr kıl Hem dahî mîzanımız eyle sakîl Cennete girmeğe lutfun kıl delil Hem Süleyman fakîre rahmet et Yoldaşın îmân makamın Cennet et Hazretine anı ilet yüzü ak Mustafâ komşuluğunda ver durak Ana dîdârını görmek kıl nasîb Cümle mü’minler ile yâ Mücîb Ol Muhammed hürmetiçün kim adın Anun adîle bile koşa kodun Halk-ı âlemden anı kıldım güzîn Kıldın anı Rahmeten li’1-âlemîn Bize anın hürmetine izzet et Fazlın ile cümlemize rahmet et Rahmetinden bizi mahrum eyleme Hem azâbın oduna mûm eyleme Bizi hâs dostlarına Sen eyle hâs Cümle havf ile hatardan gıl halâs Lutfunla göster bize dîdârını Ni’metinle toylagil kullarını Afv edip isyânımız kıl rahmeti Ol Habîbin yüzü suyu hürmeti Mustafâ’ya civar et yâ kerîm Cennetil-Firdevs içinde yâ Rahîm Kamu hâcetimizi eyle kabul Ol saadet hakkı kim buldu Resûl