Âteşi rûha vurur,
her dalgası bir tipi… Muzdarip olan inler,
şimdilik o ağlasın; Dertli sînesin dağlar,
rûhsuz ne sanar sansın! Bahis açma gamsızdan,
içime sis saçılır; Nefes et kardan-buzdan,
gözüm-gönlüm açılır… Çoğunda yürek paslı,
ölmeden ölüp gitmiş..
Bedende rûhlar yaslı,
sanki işleri bitmiş.
İnâyet ola Hak’tan,
nabızda teklemeler; Şapa oturmuş çoktan,
her dem emeklemeler.
Azme kement vurulmuş,
yiğitlikten yok eser; Yorulmazlar yorulmuş,
diri ölüden beter.
Başını yere koyup,
inlesin inananlar; Ağlasın hakkı duyup gönlünde uyananlar..!
Bu eser Yananlar ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
