O yola asi olan gönüllerin pasıdır.
Tarttık bu aşk cefasın ta erince maşuka,
Zira ki o dost benim derdimin devasıdır.
Henüz bu yer olmadan,
gökler yaratılmadan,
Evliyalar vatanı padişah kalesidir.
Mevlana Hüdavendigar bize kılalı nazar,
Onun görklü nazarı gönlümüz aynasıdır.
Miskin ol yare miskin,
gide senden kibir,
kin,
Rüzgar gelir geçer pes kime ne kalasıdır.
Geyikli Baba Hasan söz söylemiş kendinden,
Çünkü sözü Hakk’ındır,
kendinin söz nesidir? Okuyup söz yazmadım,
yanılıp da azmadım,
Yunus söyler
Hak sözü,
kim bildi bilesidir.
Bu eser Münkirler Evliyaya Hak Yoluna Asidir ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
