🎵 Soyumun Şarkısı
Video aranıyor ve otomatik olarak eklenecek...
Bu işlem sadece ilk ziyaretçi için yapılır
Soyumun gezdiği bahçede güller açarmış,
Dudağında kıpkızıl kan,
yanağında jâle; Sabâyla salınan zülüfler koku saçarmış,
Alev alev yanan sînelerdeki âmâle… Yaprak sesleri arasında bülbül nağmesi,
Gelip kulaklara çarpan mâhûr âhengiyle; Tıpkı Cennetlerin tüllenen lâtif ma’kesi,
Hiç ölmeyen güzelliği,
solmayan rengiyle… Her yan bir “Bağ-ı İrem” bu bahar ülkesinde,
Buhurdanlar gibi hep tütüp-duran sîneler,
Solukladıkları ölümsüzlük bestesinde; Neşeyle soluklandılar aylar ve seneler.
Ay,
Güneş başka duyulurdu onun bağrında; Goncalar tüllenirken çiçekler arasında.
Her gün bir başka fasıl bahçesinde,
bağında,
Güzellikler tüterdi akında karasında… Böyle bir dünya bugün hayâl sayılsa bile,
Ölümsüz sesler duymuştuk o altın günlerden,
Geçerken evlâd-ı fâtihân debdebesiyle,
Tarih ürpererek ayağa kalkmıştı birden.
Harıl harıl at üstünde bir karanlık gece,
Uçmuştuk üveyk gibi ışıktan kanatlarla..
Işıklarıyla aydınlanmıştı her bilmece,
Savaşmışlardı her dem köhne kanaatlarla…
