Bülbül hep kuytu bahçelerde öter,
Çiçeklerin raksettiği demlerde.
Her nağmesi bir poyraz olur eser,
Gariplerin dolaştığı yerlerde… Feryâdı sînemdeki âhlara denk,
Ve bayırlarda çığlık çığlık sesi; Dövünür tâ güneş doğuncaya dek,
Alevden demetler tıpkı nefesi… El değmedik ağaçların başında,
Bir ömür boyu hiç durmadan inler; Hüzün çağlar gözlerinin yaşında,
Kim görür,
kim anlar ve kimler dinler!?
Bu eser Bülbülün Çığlığı ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
