Gümüş Tenli Dünya

Gördümdü o gümüş tenli dünyâyı,
Kapı kapı hakîkati ararken; Tam vaktinde ötedeki mânâyı,
Buldum bulanlarla bir sabah erken… Artık gözlerimde tüllenen eşyâ,
Tıpkı bir kitaptı ışıktan,
renkten; Bu bildiğim arz,
o göz kırpan semâ,
Bir güzel endamla belirdi yekten; Nergis gibi o mahmur bakışıyla,
Gönlüme sihirli kementler saldı..
Durup durup gamzeler
çakışıyla,
Bir anda aklımı başımdan aldı.
Üslûbunda büyüleyen bir edâ,
Kulaklara çarpan,
Cennet şarkısı; Nağmelerinde sihirli bir sadâ,
Rûhlara ninni kevser çağıltısı… Sevdâyla yatıp sevdâyla kalkarlar,
Bu iklimde hayata uyananlar; Yüzlerinde bir sönmez
ışık pâr pâr,
Yaz-kış onlarda her zaman nevbahar..
Nağmeler salarlar gelip geçerken,
Zümrüt hülyâların altın sesinden; Şevk ü târâbla coşarlar ve derken,
İlhamlar duyarlar
Hak nefesinden… Her yanı Cennet kesilmiş sanırlar,
Haz duyarlar ebetler kadar derin; Kederle gelip geçse de asırlar..
Hoş bir cilvesi sayarlar kaderin..! Tenezzühe çıktıkları her yerde,
Mest yaşarlar varlığın büyüsüyle,
Mûsıkîler dinlerler perde perde,
Bestesiz,
güftesiz Itrî sesiyle…