Işığa gönül vermiş bu yiğitler,
Bir gece sonsuza yelken açtılar.
Işığa gönül vermiş bu yiğitler,
Geçerken her yere nûrlar saçtılar.
Rûhlarını sardığı günden beri,
Solmayan güzelliklerden akisler; Her gece rüyâlarında bir peri,
Onlara öteden türküler söyler… Yâr deyip gezerler gözleri giryân,
Hülyalarında hep o eşsiz dilber,
Ruhlarında iman ve pür-heyecan; Gözetirler dört bir yanı beraber.
Aşk u şevkten kanatlarla günlerce,
Koşuyorlar
ümitlerle dopdolu.
Rengârenk hülyâlarıyla her gece.! Neler duyarlar gözleri buğulu.
Dereli tepeli çetin yolculuk,
Onlar harıl harıl; hep O’nu arar; Allah kapısında ebedî kulluk; Hak,
kapıkullarına her zaman yâr… Dâvâmızın kara sevdâlıları,
Varınca bu dünyanın ötesine; Bir “yâd-ı cemîl” olacak adları,
Girecekler millî rûh bestesine… Her biri bin gönülde yaşayacak,
Sîmâlarında ebediyet rengi; Hâtıraları asla solmayacak,
Öte taraftaki güllerin dengi… Işığa gönül vermiş bu yiğitler,
Seyrettikçe çevreyi mest ü mahmûr,
Dirilip bir daha ölmek dilerler,
Ellerinde kevserler dolu fağfûr…
Bu eser Işığa Gönül Verenler ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
