🎵 İnsanlığın Efendisi
Video aranıyor ve otomatik olarak eklenecek...
Bu işlem sadece ilk ziyaretçi için yapılır
Yine hicranla Sen’i andı gönül,
Tende cânım,
rûh-u revânım Cânân.
Andıkça hasretlere yandı gönül; Ne olur kıl artık vuslata şâyân.! Seven ve ağlayan bir bîçâreyim,
Kararsız,
derbeder hep âvâreyim,
Yıkılıp dökülmüş bir virâneyim; Hâl-i hazînim tam mevsim-i hazan..
Güller gülse de ağlıyor hep bülbül,
Bir dert küpü sanki şimdi şu gönül; Bilmem mümkün mü bu hâle tahammül? Rûhumda âh u zâr,
dilimde figân.
Yanıp kebap oldum,
ümidim yıkma! İtâb et,
ama,
ağyâra bırakma! Vefâsız bir kulum cürmüme bakma! Tavsîfe ne gerek,
her şeyim ayân… Bilirsin gayri imdat edecek yok; Gönlümü dertten âzâd edecek yok; Kıtmîr’i başka âbâd edecek yok,
Hatırım virâne,
gözlerim giryân… Gel vur mızrabını kalbimi söylet! Vur rûhûma nağmelerini dinlet! Bu gönlüme geleceğini vâdet! Vâdet ki,
kalmadı dizimde dermân..!
