Dünyaya gelen kisiler,
yola bile gelmek gerek,
Ölümünü anıp anıp,
dün bugün ağlamak gerek.
Bu dünya kahır evidir,
hem baki değil fanidir,
Aldanıp da kanma buna,
tez tövbeye gelmek gerek.
Ne durur dünya çokluğu,
eşkere durur yokluğu,
Varlık sarayın hakikat,
ahireti bilmek gerek.
Gel şimdi dur bu faniden,
mahrum kalmadan bakiden,
Taat kılıp bu dünyadan,
kullar nasip almak gerek.
Korkar isen sen Tamu’dan,
alçak olasın kamudan,
O günü ince köprüden,
bil kamular geçmek gerek.
Geçip gitmek diler isen,
ya düşmeyeyim der isen,
Su kazandığın malını,
Tanrı için vermek gerek.
Kazandığını verenler,
yoksulları hos görenler,
Hak hazretine varanlar,
oddan o kurtulmak gerek.
Kuran diyor ki vetteku yine diyor ki tezraû,
Kahil olup boş oturma,
tez tövbeye gelmek gerek.
Yunus’un sözü şiirden,
amma aslıdır kitaptan,
Hadis ile dinene çok bilgil sadık olmak gerek.
Bu eser Dünyaya Gelen Kişiler ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
