Yağmaya verir o demde,
yüz bin zahid din ve iman.
Tana vurman aşıklara her ne hale döner ise,
Ferman olamaz kendine müşahedeye gark olan.
Can ve gönül fehm ve akıl aşk mevcine gark olacak,
Ne ile ansın o kişi,
yazık ve müzd assı ziyan.
Canında gözü yok kişi,
görmeyesir dost yüzünü,
Gözsüz nice fehmeylesin ne renktedir işbu cihan.
Yüz bin melik ve selatin dost yüzünü göreceğiz,
Terk eyleye tacı tahtı,
izzet ve leşker hanuman.
Aşk nice bir harap ise velayeti arta durur,
Onun için ki daima virandadır genci nihan.
Aynel yakin gören kişi,
ırmaz gözün dost yüzünden,
Nice görebilsin onu bu seviden taşra duran.
Yunus’a bu aşk kızgını komaz dilini tutmaya,
Aşıkla maşuk razını dürüst diyemiye lisan.
Bu eser Dost Yüzünü Göreceğiz ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
