Çün Gönlüm Sana Mübtela Düştü

Derd ü gam bana aşina düştü Zühd ü takva’ya yar idim evvel Aşk ile benden hep cüda düştü Vaiz eydür gel aşkı terk eyle Nideyim sabrım bi-vefa düştü Kim seni buldu kendi yok oldu Vaslına ey dost can baha düştü Aşka uşşakın davet etmişsin Can kulağına ol seda düştü Bu Niyazi’nin hiç vücudunda Zerre komadı hep yaka düştü