Ârif-i Hakkım demişsin,
ilm ü irfânın kani? Vecd ü halden dem vurursun,
zevk u vecdânın kani? Zühdüne mağrur olursan hışm eder Mevlâ sana,
Muhlisim dersen eger,
ihlasa bürhânın kani? Aşk-ı Yezdân olmayan gönülde İblis eylenir,
Çün ki dersin
âşıkım ben,
aşk-ı Yezdân-‘ın kani? Kârıdır
âşıkların mâşuku çok zikr eylemek,
Bende-i müştâk isen,
de zikr-i Sultanın kani? Cümle halktan nefsini alçak bilen a’lâ olur,
İzzet ister ki Hüda’dan zill ü iz’anın kani? Buğzuna bâis nedir bilmem senin zâkirlere,
Yok ise kalbinde buğzun hubb-u merdânın kani? Tatlı dil güler yüz imiş hâl ü şânı mü’minin,
Mü’min-i kamil isen,
göster bize sânın kani? Eylemez pend münkire tesir işit Kuddusî’ya,
Der sana ol hal diliyle,
mekr ü destanın kani?
Bu eser Arifi Hakkım Demişsin ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
