Hikâyet edem ahvalimi fi-l cümle yârâna,
Sabâvetten beri başıma geleni diyem ihvana Sabi iken gelirdi gönlüme âsârı aşkın,
Yanar idi yüreğim gece gündüz nâr-ı sûzâna! Peder merhum icâzet verdi zikrullaha pes bana,
Dedi çalış hemân ben sağ iken ol zikr-i Yezdâna! Şu kez çok eyle kim zikri olasın mest-i lâ ya’kıl,
Münafıklar desinler yâ mürâidir ya divâne! Vefat etti peder ben onsekiz yaşında iken,
Kararım kalmadı hiç başlamadım pes âh ü efgâna! Resûlün aşkı düşüb gönlüme Hakka niyâz ettim,
Dedim aç yâ İlâhî yol,
varam ol Fahr-ı Ekvâna! Kabul etti duamı,
bir sen kaldım mücâvir hem,
Gelip Rûma yine gittim O Şahlar Şahı Sultana! Mecâzi aşka oldum mübtelâ hiç kalmadı sabrım,
Beni rüsvâ-yı âlem eyledi aşk-ı mecâzî pes,
Atardım kendimi pervâne-âsâ şem’-i hûbâna! Tezevvüç eyledim ondan doğûben nice evlâdlar,
Kimisi oldu yâr bana,
kimisi oldu bîgâne! Kimi gitti ukbâya,
kimisi kaldı onların,
Hevâlandı düşüp gönlüm benim hem hubb-u nisvâna! Kalanlar oldular,
giden düşürdü kendin ihvâna! Sene bin ikiyüz kırk altıda yazdım bu ebyâtı,
Eriştirdi Hüdâ fazlıyla nısf-ı mâh-i Şâbane! Peder tarihi yazmış ki,
binyüz seksenüç diye,
Ona Hak eylesin rahmet cemi ehl-i îmâna! Rebiulevvelin pes onbiri isneyn gecesinde,
Demiş kim doğdu bu oğlum ve hamd etmiş o Vehhaba! Komuş hem ismimi Ahmed teyemmün edûben demiş Adaş olsun bu oğlum Fahriâlem kevn-i ekvâna! Onun bî had salâtıyla selâm et ruhuna yâ Rab,
Bu Kuddûsî günahkârı bağışla hem o hâkâna!
Bu eser Hikayet Edem Ahvalimi ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
