Beni Bir Nutfe İken

Beni bir nutfe iken çünki insan ettin ey Kuddûs! Dahi imân ü ilm ü aşkı ihsân ettin ey Kuddûs! Hemin bu ümmet-i merhûme-i mağfüreden kıldın,
Dahi ehl-i yakîn sıdk u irfân ettin ey ey Kuddûs! Tarîk-ı Evliyâ vü Asfiyâya eyledin teslik,
Muhibb-i âl-i suhb-u Fahr-i Ekvân ettin ey Kuddûs! Nihâyet yok senin bahr-i atâ ve rahmetine hiç,
Kılıp âşık sana işimi efgân ettin ey Kuddûs! Halâyık içre Kuddûsî diye adımı söylettin,
İçtirip hamr-ı aşkı mest ü hayrân ettin ey Kuddûs!