Kimi Kullarına Mevla

Kimi kullarına Mevlâ atâsını cezîl etmiş! Kimini ibtila ve fakru zilletle zelil etmiş! Kimine hazz-ı âcil virûben dünyada bay etmiş! Kimine ecr-i lâ yuhsâ virub rızkın kalil etmiş! Kiminin halka-i lânet takıp boynuna etmiş tard,
Kimine geydirüb hulle libâsını halîl etmiş.
Kiminin tab’ını câmid edüb hiç vermemiş aşkı,
Kiminin doldurub aşkla gönlün bahr-ı Nil etmiş! Kiminin hulkunu cûd ü sahâ etmiş cihân içre,
Kimine mâl-i dünyayı verib nefsin bahil etmiş! Kimine izzet ü rif’at saâdet tâcı geydirmiş,
Kimini halk-ı âlem içre menhüs u rezil etmiş! Kimine semt-ı maksûda muvafık rûzigâr vermiş,
Kimini girdaba düşürmüş halāsın müstahil etmiş! Kimine hoş nazar kılıb makâmın eylemiş âli,
Kimini nazardan eyleyib sâkıt sefil etmiş! Kiminin şu’lünü kılmış hemân hırs ile cem’-i mâl,
Kimi bâb-ı tevekkülde Hüdâsını vekil etmiş! Kiminin sevgisin koyub gönüllerde habib etmiş! Kimisini halâyık içre menfûr ü sakîl etmiş! Kimin ârif kimin âbid,
kimin âşık kimin zahid,
Kimin kuddûsî tek âvâre Cebbâr ü Celil etmiş!