Geldi Yine Mevsimi Gül

Geldi yine mevsim-i gül,
bülbül ağlar iniler! Bülbül inler,
güller inler,
dahi gülzar iniler! Aşk ne müşkil renç imiş dil hânemi etti harâb,
Dertli gönlüm oldu bir hâle giriftâr iniler! Sûk-ı aşka girûben kıldım nazar şöyle kamu,
Müşteri bâyi’ dekâkin çarşu bâzâr iniler! Bu cihan halkı iniltimden düşübdür hayrete,
Bana bakıb yerde gökde her ne ki var iniler! Gönlümü Tatar-ı aşk yağmalayıp kıldı esir,
Yıkılıp dil şehri virân oldu her bâr iniler! İçime bir od düşüb yanar ciğerciğim kebab,
Dûd-u âhımdan hevada tayr u tayyâr iniler! Gözlerimden yaş revân oldukda her dem sel gibi,
Coşûben deryâ iniler,
mevc ü tebâr iniler! Artdı Kuddûsî garibin derdi âh eyler müdâm,
N’etsin n’eylesin ki bîmâr oldu nâçâr iniler!