Çünki Rahman olduğunu halk-ı âlem hep bilir! Eyledim ben gerçi bîhad bîhesâb cürm ü günah,
Sen ki Ğaffâr ü Ganîsin fazla noksan mı gelir! Sen ata ettin ezel bezminde îmânı bana,
Zü’m eder vaiz ki isyân ile imân bozulur! Bir gurura düşmüş ol miskin bahadırlık sanır,
Râh-ı Hakka gitse bir dem yorgun at gibi solur! Halka va’zı cem’-i mal etmek için eyler hemân,
İl atar tutup sözünü kendisi kapıp alır! Dahl eder âşıkların zikr ü sema vecdine,
Meclis-i gıybette göyâ bülbül-ü handân olur! Söylenir âdet ezelden meyl eder cinsi cinsine,
Ehl-ı aşk uşşakı,
münkir münkiri arar bulur! Geç bu Kuddûsî günahkârın suçundan
çünki sen,
Hem Rahimsin,
hem Halimsin,
hem Sabûrsun,
hem Ğafûr!
Bu eser Bana Rahm Etsen ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
