Yerilir yeren! Sevilir seven,
Dövülür döven! Çün eden bulur,
Öldüren ölür,
Özü hoş olur,
İli hoş gören! İli bil celil,
Özünü zelil,
Ä°li yahÅŸi bil,
Seni müfettin! İli etme zem,
Deme nâsa kem,
Seni övme hem,
İle de hasen! İli yakma-ğıl,
İli yıkma-ğıl,
İli sıkma-ğıl,
Sıkılır sıkan! İle et atâ,
Hemân al dua,
Yapa-gör bina,
Yıkılır yıkan! İli hayr ile,
Hemin al dile,
Sövme hiç ile,
Sövülür söven! İle eylik et,
Sözümü işit,
Yola doÄŸru git,
Olma yol kesen! Ä°le de reÅŸid,
Özüne pelid,
De ile said,
Övülür öven! De Kuddûsîya,
Dâim ey Hüdâ,
İle ver alâ,
Bana hüsn-ü zan!
Bu eser Ä°li Yerme Sen ismiyle
Ä°lahi kategorisine eklenmiÅŸtir.
