Aşıka Ta'n Edenin

Aşıka ta’n edenin irfânı yok bîgümân,
Eyleyen aşkdır onu bed nâm ü rüsvâ-yı cihan! Aşk-ı Yûsuf çün Züleyha’nın çekib gönlün alan,
Kays’ı Leyla aşkıdır aklın alıb Mecnûn eden! Deldiren Ferhad’a dağı aşk-ı şirindir hemân,
Bülbüle gül aşkıdır hem ettiren âh ü efgân! Aşk dürur pervâneyi şem’a atûben yandıran,
Her kime uğrarsa aşk resmin bozar vermez aman! Bayezid-âsâ eder aşk âşıkı kutb-u zaman; Münkeşif olur ona mir’ât gibi kevn ü mekân! Aşık-ı miskini aşk evvel zelil hor eder,
Varını yağma edib dil şişesin meksûr eder! Cümle evlâd ü ıyâl ü asdıkâdan dûr eder,
Mâl ü emlak ü vatandan ayırıb mehcûr eder! Halk-ı âlem içre Mecnûnluk ile meşhur eder,
Düşürür sevdâ-yı Leyla’ya onu ma’zûr eder! Döndürür Mevlâya sonra gönlünü pür nûr eder,
Ol yıkılmış şehri tamir eyleyib mamur eder! Bayezid-âsâ eder aşk âşıkı kutb-u zamân,
Münkeşif olur ona mir’ât gibi kevn ü mekân! Her kişiye aşkı ihsân eylemez
Hayy ü Ehad,
Her kula olmaz nasîb aşk,
aç gözünü yâ veled! İlmine mağrur olanı sevmeyib Hak etti red,
Sürdü İblis’i amel etmiş iken ol bî aded! Şartı ile kulluk edib ta’b-ı keder,
Lâ’ne lâyık etti onu kibr ü ucub kin ü hased! Aşk ile Adem selâmet buldu afvetti Samed,
İtiraf-ı hâl edib erdi ona Hakdan meded! Bayezid-âsâ eder aşk âşıkı kutb-u zamân,
Münkeşif olur ona mir’ât gibi kevn ü mekân! Her kime kim aşk verildi,
buldu dâreyn devletin,
İstemez
âşık cihanın mâl ü câh-ı izzetin! Mâsivâya iltifat etmez içen aşk şerbetin,
El çeker cümle alâyıktan olur gamdan emin! Gece gündüz derd-i aşk ile eder âh ü enin,
Zikreder dâim Hüdâyı arzulayıp vusladın! Kalbe komaz zikri ile hiç ucub hukud kibr ü kin,
Zakirin olur celisi Hak hemin olur Muîn! Bayezid-âsâ eder aşk âşıkı kutb-u zamân,
Münkeşif olur ona mir’ât gibi kevn ü mekân! Sâlikâ tut pendimi sen eyle-gil zikre devam,
Onu çok etmekle bulmuştur bulan âlî makam! Zakiri zikreylermiş çünki Hallâk-ı Enâm,
Zikrile doğar gönülde şems-i irfân bi-t tamam! Zikrile müzdâd olur aşk durma çalış subh ü şâm,
Cümle zikrin efdali tevhid imiş et iğtinâm! Ol ona meşğul ki dolsun gönlüne aşk tamam,
Oldu Kuddûsî fakir uşşâk-ı Yezdâna ğulâm! Bayezid-âsâ eder aşk âşıkı kutb-u zamân,
Münkeşif olur ona mir’ât gibi kevn ü mekân!