Sonunda bunun zevk u safâsını sürersin! Sen sende gözet Hakkı hemân gezme yabanda, Kendinde iken sen onu gayrıda ararsın! Her şâm u seher âh u efgân eyle ki bir gün, Dost bahçesinin güllerini sende derersin! Nâ ehle sakın derdini bildirme hazer kıl, Pes şişe-i esrârını destinle kırarsın! Divâne gönül kadrini var şöylece bil kim, Kuddûsî sadef, sen onun içindeki dürsün!
