Bizdik o hücûmun bütün aşkıyla kanatlı; Bizdik o sabah ilk atılan safta yüz atlı.
Uçtuk Mohaç ufkunda görünmek hevesiyle,
Canlandı o meşhûr ova at kişnemesiyle! Fethin daha bir ülkeyi parlattığı gündü; Biz uğruna can verdiğimiz yerde göründü.
Dünyaya vedâ ettik,
atıldık dolu dizgin; En son koşumuzdur bu! Asırlarca bilinsin! Bir bir açılırken göğe,
son defa yarıştık; Allâh’a giden yolda meleklerle karıştık.
Geçtik hepimiz dört nala,
cennet kapısından; Gördük ebedî cedleri,
bir anda yakından! Bir bahçedeyiz şimdi şehidlerle beraber; Bizler gibi olmuş o yiğitlerle berâber Lâkin kalacak doğduğumuz toprağa bizden; Şimşek gibi bir hâtıra nal seslerimizden.
Bu eser Mohaç Türküsü ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
