Eden Sensin Beni

Zühd ü takva perdesini eyledin bir demde çâk,
Zâhid iken âşık-ı dîdâr eden sensin beni! Mâsivâ kaydından âzâd eyledin bu gönlümü,
Tatlı cânımdan dahi bîzâr eden sensin beni! Vermedin bir lahza râhat bu cihân içre bana,
Mübtelâ ve kürbe-i ikdâr eden sensin beni! Gönlümü sayd eyledin dam üzre döküp dâneyi,
Yok hülâsa çâre pes nâçar eden sensin beni! Eyleyub her dem senâlar sana Kuddûsî hemân,
Der ki ey aşk vasıl-ı dildâr eden sensin beni!