Gözün aç uykudan uyan,
Gönül sana demem mi? Kalır yoldan
çok uyuyan,
Gönül sana demem mi? Kesel deryasına daldın,
Ki nevmin tadını aldın,
Erenlerden geri kaldın; Gönül sana demem mi? Aman gönül dedim sana,
Gel gidelim Hakdan yana,
Edelim bendelik ona; Gönül sana demem mi? Dedim gel edelim gayret,
Ki elde var iken fırsat,
Tutup durmaz seni sıhhat; Gönül sana demem mi? Bu dünyaya gelen ölür,
Ölüm acısını bulur,
Senin de başına gelir; Gönül sana demem mi? Ben ettikde sana pendi,
Bana sen eyledin fendi,
Çözülür cismin bendi; Gönül sana demem mi? Olur bir gün beden üryân,
Kabir içinde bir divan,
Ederler malını tâbân; Gönül sana demem mi? Atan anan edemez yâd,
Kavim kardaş ayâl evlâd,
Edemez kimse hiç imdad; Gönül sana demem mi? Beni sen çokca incittin,
Rızasız yollara gittin,
Sivâ-yı Hakka meyl ettin; Gönül sana demem mi? Ne sen kadrini bilirsin,
Ne benden öğüt alırsın,
Yarın sözüme gelirsin; Gönül sana demem mi? Giden günler geri gelmez,
Bu demler hep geçer kalmaz,
Çalışmayan murad almaz; Gönül sana demem mi? Gönül Kuddûsî’ye yâr ol,
Ki Mevlâya olayım kul,
Kişi sa’y ile alır yol; Gönül sana demem mi?
Bu eser Gönül Sana Demem mi ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
