Yedi iklimde sürülür,
İşit erkân-ı Geylânî.
Kamu büldânda kurulur,
Hemin meydân-ı Geylânî.
Ulaşır edene feryâd,
Eder muztarlara imdad,
Olur ona uyanlar
şâd; Seri’ dermân-ı Geylânî.
Tarîkına giren onun,
Düşer aşkına Mevlânın,
Olanı kul o Sultanın; Sever Yezdânı Geylânî.
Eder irşad müridin ol,
Olalım biz o Şâha kul,
Hüdâ indinde çün makbul; Ki dervişân-ı Geylânî.
Düşenin destini tutar,
Yakın ırak demez yeter,
Tarîkına girib ol er; Yücedir
şân-ı Geylânî.
Müridine cefâ eden,
Kefen hazırlasın erken,
İnan bu sözlerime sen; Açık bürhân-ı Geylânî.
Çağır sen onu sıdk ile,
Yetişir ol silah ile,
Murâdın ne ise dile; Ki bol ihsân-ı Geylânî.
Ki tablı çalınır her an,
Yer ü göktedir ol Sultan,
İşit bu sırrı et iz’an; Ki ol cânân-ı Geylânî.
Müridîm tablı vur sen der,
Kasidesinde hem ol pir,
Seni tablım uyandırır; Budur fermân-ı Geylânî.
Müridîm korkma der aslâ,
Nasîrimdir benim Mevlâ,
Size düşman olan zirâ; Olur düşmân-ı Geylânî.
Demiş hem Hakka et ikbal,
Tağanni ile çağır çal,
Tarab et bahr-i aşka dal; Kerim Hannân-ı Geylânî.
Onun devrişi Kuddûsî,
Olalı arttı sevdâsı,
Deyip teşvik eder nâsı; Olun yârân-ı Geylânî.
Bu eser Geylani ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
