Hak’tan özge nesneyi gönlünden süren gelsin.
Dervişler dedikleri bir tükenmez kan olur,
hasuam kul ve sultan,
bu kandan alan gelsin.
Derviş dolunur doğar,
her nefes göğe ağar,
Ben diyeyin doğruyu canına kıyan gelsin.
Dervişlik bir lokmadır,
yer ile gökden ulu,
Bu azamet lokmayı yutup sindiren gelsin.
Dervişin gözü açık,
gece gündüz uyanık,
Bu söze Tanrı’m tanık,
bakmadan gören gelsin.
Dervişin kulagı sak,
Hak’tan işitir sebak,
Deprenmeden dil dudak,
sözü işiten gelsin.
Dervişin eli uzun,
çıkarır münkir gözün,
Şarka garba düpdüzün,
sunmadan eren gelsin.
Dervişler
Hakk’ın dostu,
canlarıdır
Hak mesti,
Aşk şemini yaktılar,
pervane olan gelsin.
Bu miskin Yunus’u gör,
dervişlik ede geldi,
Nefsindendir
şikayet,
nefsin
öldüren gelsin.
Bu eser Dervişlerin Yoluna ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
