Muhabbetden Dil Alursa Nevayı

Muhabbetden dil alursa nevâyı Bırakır cân-gâhından mâsivâyı Muhabbet neş’e-i kevser-i cândır Muhabbet bir hayât-ı câvidândır Muhabbetdir nebîler başına tâc Muhabbet evliyâya râh-i minhâc Muhabbet âşıkāna bâl ü perdir
Seâdetden hidâyetden eserdir
Muhabbet bâdesi bezm-i ezelden Müheyyâ oldu emr-i Lem-yezel’den Muhabbetdir hayât-ı rûh-i âlem Muhabbet bahrine gark oldu Adem Bırakdı cennet-i aʻlâyı elden Huda’ya âşık oldu cân u dilden Muhabbet Adem’i aldı cinândan Çıkardı anı mülk-i câvidândan Serendib dağına indirdi anı Gözünden sel edip âb-ı revânı Muhabbet zevrakına bindi Âdem Muhabbet bahrini gezdi dem-â-dem Muhabbet zevrak-ı nûr-rahmet oldu Muhabbetle Muhammed’ini buldu Düşüp cân-gâhına nâr-ı muhabbet Girüp dîdesine nûr-i muhabbet Dutup sahrâları feryâd u âhı Bula esrâr-ı hikmetin kemâhî Habîbu’llah Muhammed’i arardı Kamu gördüğü eşyâdan sorardı Muhammed yâd olunca bûy-i Rahmân Dolardı kalbine esrâr-ı Mennân Cemâlinde idi nûr-i Muhammed Bilürdi nûr-i Hak’dır rûh-i Ahmed Muhammed’le bula derdine dermân Muhammed’le ala afvine fermân Kamu âlemleri halketdi Mevlâ Muhammed hurmetine Hak Teâlâ Bilür hazret-i Adem kıymetini Taşırdı cân ile muhabbetini Kuyûd-i mâsivâdan uryân oldu Muhammed vuslatına giryân oldu Muhammed ile bula Hakk’a vuslat Muhabbetine eyledi muhabbet Ne kadar enbiyâ ki geldi akdem Muhabbet-i Muhammed’dir mukaddem Derûn-i dillerinde hubb-i Ahmed Nazar-gâhları mir’ât-ı Muhammed Hudâ halk eyledi ervâhlarını Münevver eyledi eşbâhlarını Muhammed’in nûrudur yüzlerinde Muhabbet-i Muhammed sözlerinde Muhammed ile buldular nübüvvet Muhammed’dir tulu’gâh-ı risâlet MUHAMMED LUTFÎ’yi n’olur ki yâ Rab Muhammed kurbine eyle mukarreb Salâtu’llâhi selâmün aleyhim Ve alâ âlihim ve ashâbihim