Düşdü âteş-i dalâl gülbe-i îmânımıza Kara su indi meğer dîde-i irfânımıza Atdı küfür küpüne riştemizi etdi siyâh Bu felâket dü-serâda dokunur kānımıza Eşna-ı etvâr ile seyr edegör merd ü zeni Bu şürûr-i şererin âteş atar cânımıza Öyle kal’ oldu hayâ vücûh-i ebnâ-yı zemân Görmemiş ehl-i îmân girdi bütün hânemize Deryâ-yı mel’anetin kaʻrine daldırdı bizi Âsumân âteş atar ni’mete küfrânımıza Arş-ı vahdet güneşinden kör olan ferdlerimiz Şirki de şerîk olur maksad-ı şeytânımıza Kişi kendi elile yârini ağyâr mı eder Seyr ede ülfetini zevk vere vicdânımıza Bu denâeti kabûl kelb ü hımâr eylemedi Ebâlîs parmak atar ağzına tuğyânımıza Va’llâhi gitdi gider bu felâket tâ kıyâmet Düşmese ehl-i îmân dergeh-i Kur’ân’ımıza 1Sanma ki Kādir ü Kayyûm bizi ahz eylemeye Kahr ile kān yığılır meydân-ı buhrânımıza Kahr-i dalâle gider su gibi ebnâ-yı zemân Ezelinden îmânı yok reh-i Kur’ân’ımıza Kerem-i zât-ı Kerîm hikmet-i Rahmân u Rahîm Akibet nusret eder dîn-i âlîşânımıza Her yüz içinde Hudâ va’d-i Celîl’i celîdir Nusret-i şer-‘i şerîf Resûl-i zî-şânımıza LUTFÎ deryâ-yı kerem-i Kerîm’e eyle nazar Bakarak gözlerimiz rahmet-i Rahmân’ımıza
Bu eser Düşdü Ateşi Dalal ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
