Ey Emiri Meyhane

Ey emîr-i meyhâne gözler seni mestâne Peymâne-i himmetle gelsen n’ola meydâne Sâkîlere emreyle sâfî dolu câm versün Bir zevk ile doldursun vecde gele peymâne Bî-câm dağılur sâkî gül rengi şerâb var mı Hak aşkına bir bâde ister dil-i dîvâne Sâkî-i mey-i vahdet senden saçılur rahmet Bir katre düşe dilde gencîne-i irfâne Cânân cemâlin cânâ mir’ât-ı hüdâ eyler Kim baksa olur ma’dûm âyîne-i Rahmân’e Var kûy-i tecellâda gör tûr-i hidâyâtı Şem’a-i Muhammed’de rûhlar ola pervâne Va’llâhi gönül LUTFÎ Kâʻbe-i hakîkatdir Sûzişli niyâz eyle te’sîr ede cânâne