Mey İçüp Mahbub Seven

Mey içüp mahbûb seven cânın verir meyhaneye Sâkî nev-bâde kızıl rûhun verir demhâneye Îyş ü nûşi işret-i zevk-ı meyi nây-ı dili Ol bilür ki cân u dilden cân verir cânâneye Dâimâ aşk zevkının bu arş u ferş muhtâcıdır Bahr-i aşkda mâlik oldukça gönül dürdâneye Seyredince kasr-ı dilde mihr-veş cânânını Cevr-i yâri ızz ü nâzla doldurur cânhâneye Kim severse dilberi cânından el çekmek gerek Aç gözün bir kerre bak ağlar güler mestâneye Nâr-ı aşkı bülbüle sorma gülün dalındadır LUTFİYA sor şiddet-i nârda yanan pervâneye