Seyri Didar İster

Seyr-i dîdâr ister bu haste gözler Bir haber gönderin mihr-i zemâne Dildâde dildârdan merhamet gözler Kabûl ede dilber dârü’l-emâne Gülbe-i gönülde yanmış sirâcı Göstermiş muhabbet râh-i minhâcı Her ne emrederse başımın tâcı Kurbân olsun cânım ebrû-kemâne Bir nazar-endâzı cennet-i cândır Güneşlerden güzel nazlı civândır Bir bakın ki dilde ne heyecândır Bu kadarca hasret sığmaz imkâne Ne kadar devr etse belâ-yı girdâb Bahr-i muhabbetde olmaz bir hubâb Zîr-i muhabbetde käf olur zübâb Bu âfet sığar mı kevn ü mekâne Mecnûn’u sahrâya saldı o Leylâ Kâkül-i Leylâ’dan oldu tecellâ Dîdâr-ı Leyla’dır Mecnûn’a sahrâ O sahrâda düşdü gül gülistâne Nice bin güneş var her bir zerrede Mâh-i tâbân gizli tâze gurrede Dürr ü mercân vardır köhne sürrede Cihân-nümâ dildir sende dürdâne LUTFİYA keremi Kerîm’den iste Merhameti dâim Rahîm’den iste Derdine dermânı Hakîm’den iste Bu kerem mahsûsdur rahm-i Rahmân’e