Nevayı Nayı Aşkıyen

Nevâ-yı nây-ı aşkı dinleyen diller gûş-i cândan Görenler mihr-i ma’nâyı haberdar oldu cânândan Şular ki yüz yere koymuş gözetmiş emr-i dildârı Sivâdan gözlerin yummuş olup erbâb-ı uryândan Eğer ser-defter-i dildârda dil kaydın istersen Türâb-veş zîr-i akdâm ol münezzeh cism-i cihandan Bu dâm-ı kîyl ü kälde kim kalursa kaldı hırmânde Kenarsız bahr-i cehli bul murâddır ilm ü irfândan Bu dünyâ gülbe-i ahzân olubdur ehl-i îmâne Belâlar bal olur birgün kerem olur kerem-kândan Kaza ümmü’r-rızâ oldu belâ bâb-ı velâyetdir Belâ evvel gelür abde erîşir rahm-i Rahmân’dan Aman LUTFÎ gibi deryâ-yı gafletde perâkende Olup kalma ciğer-köşem ırak dergâh-ı ihsândan