Tecellâ-yı cemalinden Habibim nevbahar âteş,
Gül ateş,
bülbül âteş,
sümbül âteş,
Hak ü hâr âteş.
Şuâ-yı âfitâbındır yakan bil-cümle uşşâkı,
Dil âteş,
sîne âteş,
hem dü çeşm-i eşk-i bâr âteş Hayal-i şem-i rûyinle acep mi yansa can ü dil,
Nigârım gel de gör kalbimde âteş,
ah ü zâr âteş.
Ne mümkün bunca âteşle,
şehid-i aşkı gasl etmek,
Cesed âteş,
kefen âteş,
hem âb-ı hoşgüvar âteş.
Ben el çektim safa-yı hâtır u ârâm-ı cânımdan,
Safâ âteş,
cefâ âteş,
firâr âteş,
karar âteş… Ne yapsam bu dil-i mahzununu mesrûr eylemem şâhım Gam âteş,
gam-küsar,
temennâ-yı mesâr âteş… Ümîd-i âfiyet besler mi Es’ad yârdan hâşâ,
Saçar oldukça gözden ol nigâr-ı gül’izar âteş…
Bu eser Tecellayı Cemalinden ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
