Deryalara Daldırsa Eğer

Deryâlara daldırsa eğer derd-i derûnum Bir katre de kalmaz kurudur nâr-ı füzûnum Bu bâr-ı belâ kâmet-i kâfları dâl etmiş Derdim eridir seng-sârı böyle zebûnum Âşıklarını dâre çeker darb ile dildâr Eskãl-i gîrân çekmede ben sevr ile nûnum Leyla’ları gör zâr-ı zebûn eyledi derdim Mecnûn’a salâ söyledi sahrâ-yı cünûnum Âvâre-i sevdâ olanın başına taşlar Yağsa n’ola yâr kıblesine dönse berûnum Bir mîr-i zemân şîr-i devân dâmına düştüm Kan yaş dökerek kalmadı ya sabru sükûnum LUTFÎ der-i dildâre yanaşmak ne belâdır Dedim sana evvelce dedin ki zû-fünûnum