Derd elinden âh u zâr etdin gönül Âkibet terk-i diyâr etdin gönül Ol kadar yandın yakıldın rûz u şeb Zülf-i yâri müşg-bâr etdin gönül Derd ocağına kayılmışsın meğer Âhın oku her seher arşa değer Bu revîşin dillere âteş eker Herkesi cândan bîzâr etdin gönül Gün-be-gün odlara saldın sen bizi Hiç râhat ettirmedin cân u teni Derd-i dilber mi zebûn etdi seni Âlemi başıma dâr etdin gönül Firkat-i yâr sîneme dağlar
çeker Dîdelerim rûz u şeb kan yaş döker Yârelerden ılgıt ılgıt kan gider Cângâhımı bî-karâr etdin gönül Ol kadar yandın yakıldın yâr içün Ya seni halk etdi mi Hak nâr içün Yoksa geldin âleme bu zâr içün Mülk-i cânından güzâr etdin gönül Aşkın odu yakdı cân u bedenim Te’sîr-i derd mahv kılmışdır tenim Yâr diyor ki men senînem sen menim Sen yine derdin hezâr etdin gönül Ağlamakdan
özge kârım kalmadı Elde ise ihtiyârım kalmadı Âr u vârım yâr-i gãrım kalmadı LUTFÎ’yi sen târ u mâr etdin gönül
Bu eser Derd Elinden Ahuzar ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
