Gün Olur Arşa Kadar

Kat’ eder eflâk ilin esbin revân eyler gönül Cân atar cânân civârında karargâhı bulur Bâkî bir hayât verir cânın civân eyler gönül Bezm-i vahdetde şerâb-ı eynemâdan nûş edüp Hurşîd-âsâ sevdiğin sana ayân eyler gönül Sad-hezâran perdelerin ref’ine olur sebeb Men aref ders-hânesinde ârifân eyler gönül LUTFIYÂ mey-gede-i dilden füyûzât neşrolur Bezm-i vuslat âleminde şâdümân eyler gönül