Sana Ey Nuri Dil

Sana ey nûr-i dil hayrân gönüldür Cemâlin cîmine kurbân gönüldür O mihr-i hikmeti seyreyleyen dil Bu dersde tâlib-i irfân gönüldür Dil-i deryâ olan bir merd-i meydân Eder himmeti âleme o sultân Dutarsın emri mûcibince fermân Bu Lokmân’dan alan dermân gönüldür Eğer bûy-i muhabbet alsa bir cân Yaninda hâk-veşdir dürr ü mercân Gelür cezbe düşer câne heyecân Hakîkatde olan kurbân gönüldür Görünmez gözüne her dü-serâlar Dilemez kimseden nân u nevâlar Bulur derdinde derdine devâlar Bu zevk ile süren devrân gönüldür Gönül mâh-ı muzayyâdır vücûda Gönül ile gelür LUTFÎ sücûda Bütün âlem olur hayrân bu cûda Bu meydânda eden devrân gönüldür