Pek Güvenme Darı Dünyaya

Pek güvenme dâr-ı dünyâya seni kabre güder Cân gider cesed düşer yerlerde olur derbeder Gafil olma âkibet nevbet gelir birgün sana Yapdığın yapdırdığın vîrân eder dâr-ı keder Çul çuval astâr-ı Kâ’be-veş metâf olmuş sana Al yeşil elden gider pâ-mâl olurlar ser-be-ser Nice bin eyvân u köşk elvân nakışlı hân-kãh Devletin bulur zevâl harmân eder emr-i kader Rişte-i cândır sana bugün süpürge telleri Sîm ü zerden sevgili evlâdların elden gider Gün olur oğlun kızın hep hâdim-i ağyâr olur Eller elinde olurlar hâk-sâr zir ü zeber Bir fakîri görse gözlerin kara su indirir Gûya ejderhâyı gördün âleme verir zeher Teneşir tahtasına korlar ki solmuş gözlerin Seyreder kande varacak der bugün râh-ı sefer Mâlikü’l-mülk hazret-i Allah’a etmez inkıyâd Nûr-i tevhîd yok mudur kalbde aceb zerre kadar Hac zekât sohbeti gãyet pek sakîl olmuş bugün Putları tenzîl edübdür elde olan sîm ü zer LUTFİYÂ dârü’l-emân dergâh-ı Mevla’dır yine Ehl-i îmâna şerî’at her dü-âlem reh-güzer