Gülzarı Cemali Cihanı

Gülzâr-ı cemâl-i cihânı eyle temâşâ Bir güle gönül ver ki o gül solmaya hâşâ Bir devlete yetiş güzelim başa ulaşa Sevdâ-yı sivâdan fâriğ ol düşme telâşa Bir bezme devâm et ki safâsız demesünler
Bir şerbeti nûş et ki şifâsız demesünler
Bel bağlama cânâ bugün ebnâ-yı zemâne Her gördüğünü sanma mâlik kâmil îmâne Uzlet tarîkın dut varagör dârü’l-emâne Hâtif-i gayb böyle dedi düşme gümâne Bir dâmene yapış ki vefâsız demesünler
Bir sohbeti gûş et ki safâsız demesünler
Ankã gibi ender bulunur yâr-i vefâdâr Çâr-kûşe-i âlem doludur cevr-i cefâkâr Bin derd ile gitdi Nebîler nerde safa var Böyle bu cihân içre ne zevk u ne şifâ var Bir bezme devâm et ki safâsız demesünler
Bir şerbeti nûş et ki şifâsız demesünler
Erbâb-ı hüner zîr ü zeber ya bir hisân da Kalmadı hüner-mendi sorar devr-i âsânda Buhl ise kemâl buldu bugün tab’-ı kesânda Hâlik’a teveccüh edegör halkdan usan da Câme-i edeb giy ki hayâsız demesünler
Şem’a-i hüdâ ol ki ziyâsız demesünler
Gönlünde eğer var ise bak zevk-ı îmânın Cümbüşüne bak ibret ile devr-i zemânın Uzlet evidir
şimdi senin dârü’l-emânın Allah’a sığın hâfız O’dur kesme gümânın Bir bâdeyi nûş et ki fenâdır demesünler
Bir hizmete dûş ver ki ‘anâdır demesünler
Ten-perver olup başını taştan taşa çalma Miskîn ü denî muhtâc olup köşede kalma Hurmet ile oturup dünyâya dalma Bu nefs ü hevâ bahrine sen keştini salma Bir dâmene yapış ki vefâsız demesünler
Bir sohbeti gûş et ki safâsız demesünler
Var hırkanı başına çek uzlet tarîkın dut Bu dîni tâc et re’sine hurmet tarîkin dut Kur’ân’a itâatdeki gayret tarîkın dut LUTFÎ hidâyet almağa himmet tarîkın dut Bir bezme devâm et ki safâsız demesünler
Bir şerbeti nûş et ki şifâsız demesünler