Hakk’a Mahbub Ta Ezelden Ebediyyen Sevilen

Yüce Mevlâ O’nu gösterdi cemâlin sorana,
Yüce Mevlâ O’nu gönderdi celâlin sorana,
Tercümân oldu,
Rasûl oldu O kul Rahmân’a… Adı üstünde «Muhammed»dir O pek çok övülen,
Hakk’a mahbub ta ezelden ebediyyen sevilen!..
Şân-ı Peygamber’i anlatmaya bir harf kâfî!..
«Ve rafa‘nâ leke zikrak!»1 O muhâtab «kâf»ı,
O’nun ahlâkı,
temiz kalbi Kitâb’ın zarfı!..
Adı üstünde «Muhammed»dir O pek çok övülen,
Hakk’a mahbub ta ezelden ebediyyen sevilen!..
O’nu methetmek için âşığı başvursa dile,
Ne desin Hak tarafından övülen gonca güle? Bir de bizzat O durur karşına; «Lâ fahre!»2 ile… Adı üstünde «Muhammed»dir O pek çok övülen,
Hakk’a mahbub ta ezelden ebediyyen sevilen!..
O,
güneşten de mücellâ,
kamaşır gözlerimiz,
O,
cihân içre en âlâ,
tükenir sözlerimiz… Gül’e mahcûbiyetinden kızarır yüzlerimiz… Adı üstünde «Muhammed»dir O pek çok övülen,
Hakk’a mahbub ta ezelden ebediyyen sevilen!..
O’na lutfeyledi Mâbûd’u,
makām-ı Mahmud,
«Ümmetî!» der,
dökerek yaş,
ederek Hakk’a sücûd,
Ümmetin kâmilen affıyla olur tek hoşnud… Adı üstünde «Muhammed»dir O pek çok övülen,
Hakk’a mahbub ta ezelden ebediyyen sevilen!..
O’nun aşkıyla,
ölüm dense,
sahâbî ister,
O’nun aşkıyla koşar cepheye Mehmetçikler,
O’nun aşkında sanat var,
O’nun aşkında hüner… Adı üstünde «Muhammed»dir O pek çok övülen,
Hakk’a mahbub ta ezelden ebediyyen sevilen!..
O’nun evsâfı mükemmel,
ya senin ey ümmet? Hani O’ndan sana mîrâs o emânet,
sünnet? Nerde Tâlî,
hani ahlâk,
hani şefkat,
rahmet? Adı üstünde «Muhammed»dir O pek çok övülen,
Hakk’a mahbub ta ezelden ebediyyen sevilen!..