“Li«yâbudû»n” emrine,
Sen’sin «Yegâne edâ» «Secden» şükürde yine,
Sen «Ey Nebiyy-i Hayâ!» «Bâb-ı levlâk»tir kapın; Sen «yâ bâbe hubbillâh!» Sen’sin ki «o pâk bâtın» Seveni,
sever Allah… Kâinâtın «anlam»ı,
Ahlâkın «ikmâl»isin.
Getirdin Hak kelâmı; Sen «âgâh dellâl»isin,
Karanlık gecemize,
Sen’sin «Mâh-ı İlâhî…» «Bilen»sin,
bildir bize,
Gafiliz; «eyle velî!..» Pusulamız,
sünnetin,
Her sözün «câlib müjde.» Rehberidir cennetin; Uymak «Hâl-i Ahmed»e… Çehren,
Hak için ayna,
Parıldar «vech-i sedîd.» Dedirtiyor «Âmennâ!» En zirve «Zübde Seyyid.» Menbaısın hikmetin; Kalbe nur «Vahy-i Hikem!» Rüzgâr gibi himmetin; Rûha es «Bâd-ı Himem!» Şakırken «Hay Bülbülü» Yağıyor «Abde devâ…» «Habîb-i Vedûd Gül»ü,
«Hilm-i Vehhâb»a livâ… Ne müthiş fetânetin,
Sen «Dehâ Âbidesi!» Diriltir hidâyetin,
Sen «Hüdâ Âbidesi!» Sen varsın «el-Hamdü’de» Ödenmez
şükrüm,
«hamdim» Ravza’n «Devâlı belde» Sen’sin «evvel ümîd»im… «Aman» «Ecel mededi!» Ey ümmete «Hâmî Göz!» Küfre vurdun kemendi,
Ey zâlime «Mâhî Köz!» «Ey Kimyâ!» Nârı nur kıl… Sen’dedir «cehd-i atâ» Bir Sen’sin «Penâh-ı Dil» Sana cânım «hep fedâ!» Niyâzın ümmetine,
Sen’sin «Ebedî Duâ!» Şâhidiz rahmetine,
«Kâmilen» ettin «îfâ…» Ben de bir «Kâ’b»ın olam; Ey «Nebevî Hediye!..» «Medhim»e lutfet selâm,
Ümmet deyip Tâlî’ye…
Bu eser Liyabudun Emrine ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
