Gül Ağlar Bülbül Ağlar Sünbül Ağlar

Huseyn’in ser-güzeştin ger duyarsa Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar
Bu derd ehline her kim ki uyarsa Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar
Duyan ehl-i îmân bu derde kaynar Yezid Âl-i abâ kanıyle oynar Bu a’dânın ola ervâhı fi’n-nâr Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar
Ayırdı ravzadan
Âl-i abâ’yı Velî kılmadılar ahde vefâyı Huseyn’e etdiler cevr ü cefâyı Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar
Risâlet bağçesinin güllerini Boyadılar kana sünbüllerini Uçurdu ravzadan bülbüllerini Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar
Huseyn-i müctebâ nûr-i velâdır Huseyn sultân-ı evreng-i belâdir Bugün hep ehl-i derde e’s-salâdır Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar
Selâtîn Kerbelâ’da verdiler cân Kızıl kanlar eder taşları mercân Bütün âlemlere düşer heyecân Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar
Fâtıma dâne dâne gözlerinden Döker kan yaş akar gül yüzlerinden Çıkar âteşleri dil-sûzlerinden Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar
Sabîler teşne-leb isterler
âbı Analar başına saçar türâbı Meğer ki erişe kevser şerâbı Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar
Aman bir âteş-i dil-sûzdur bu O etfâl-i Huseyn feryâd eder su Güler bunlara o kavm-i cefâ-cû Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar
Feleklerde melekler
âh ederler
Gözünü nâzır-ı dergâh ederler
Bu derdi derd-i dil her gâh ederler
Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar
Gül-endâm sîm-beden ebrû-kemânlar Cemâl-i nûr üzre geysû saçanlar
Bakıp etrâfa isterler emânlar Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar
Nübüvvet bostânının berg ü bârı Risâlet bağçesinin gül’izârı Melâhat mülkinin mihr-i nigârı Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar
Nigâristâne kudret güllerinden Götürdü bu sabâ sünbüllerinden Haber aldım bugün bülbüllerinden Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar
Hudâ’dan iste LUTFÎ bu berâtı Ne mümkin suya sürmek anda atı Görür evlâd-ı Peygamber Fırat’ı Gül ağlar bülbül ağlar sünbül ağlar