Kalbi de saflaştıralım,
aksedecek nûr oraya.
Tasfiye olmazsa gönül,
Hak ona kılmaz nazarı; Pâdişâhın girmesi mümkün mü harap bir saraya? Önce temizlenmelidir; kir,
cerahat,
kalmamalı,
Usta tabip merhemi sürmez,
kokuşan bir yaraya.
Hak ile mesgul edemezsen duramaz boşta gönül,
Meyledecek,
râm olacak mevkie,
şehvet,
paraya.
Tevbede olmazsa sebat,
çevreni,
yârânı düzelt,
Fayda verir söz mü; «Aman yanma!» demek bir çıraya?..
Olmalısın sâdece sâdıklara,
sâlihlere dost,
Nûra bakan nûra döner,
zifte bakanlar karaya… Âlem-i mânâda siren çalmadadır nurlu tren,
Vârını Tâlî,
vererek,
bir bilet al,
gir sıraya!..
Menzil-i maksûda gider,
silsilenin nur katarı; Sen de varırsın; vagonun sağlam oturmuşsa raya.
Bu eser Safları Sıklaştıralım ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
